Z łazienki ciągnął chłód i ostry zapach proszku do prania. Irena podeszła do tenisówek i wzięła jedną do ręki. Tę parę założyła rano idąc do pracy i po powrocie nie zdążyła jej nawet schować do szafy. Z tymi słowami teściowa wzięła telefon i zadzwoniła do córki.
W niedzielę przyjedziesz – powiedziała Zofia do córki. Kończąc rozmowę, teściowa wstała i demonstracyjnie wylała wystygłą herbatę do zlewu. Dawid podszedł do żony. Nie przyznam się do czegoś, czego nie zrobiłam.
Takie same nici wystawały z brzegów starego dywanika. Późnym wieczorem Dawid przyszedł do sypialni i ponownie zażądał pieniędzy. Zabrał poduszkę i poszedł do salonu trzaskając drzwiami. Biała piana na tkaninie wolno spływała do złamanego suwaka zamka.
Zablokowałeś mi dostęp do naszych pieniędzy. Dawid przysunął kartkę do żony. Irena złożyła papier na czworo i schowała do torebki. Jednak podczas krótkiej przerwy zadzwoniła do autoryzowanego serwisu.
Podając numer seryjny pralki, Irena dowiedziała się, że gwarancja jest nadal ważna, a elektroniczny system przechowuje dziennik ostatnich błędów. Następnie system zarejestrował zatrzymanie wirowania i zablokowanie pompy. Nie wpuszczę obcego mężczyzny do łazienki. Do tego potrzebna była torba, żeby nie zalać podłogi.
Rano Zofia poszła do przychodni, zostawiając kosz z ubraniami przy łazience. Jeśli fachowiec zajrzy do środka pralki, wezwę policję. Przed wyjściem do pracy Irena przełożyła umowę kupna sprzedaży mieszkania, wyciągi bankowe i dokumenty samochodowe do torebki. Autoryzowany fachowiec pan Michał Kowalski zadzwonił do Ireny około południa.
We wtorek przebywała w miejscu pracy od 8:17 do 18:36. Do zaświadczenia dołączono wyciąg z systemu obecności. Same zdjęcia mokrego dywanika nie wystarczyły. W ich budynku kamery znajdowały się przy wejściu do klatki, przy windzie i wejściu do wspólnego korytarza.
Przestraszona rozejrzała się i pobiegła do windy. Irena podniosła ją serwetką i włożyła do małej torebki. Potajemnie nagrywała telefonem i doprowadziła do bezsenności. Metalowe elementy uszkodziły system odpływowy, a zawartość rozerwanego woreczka absorbującego wilgoć zablokowała pompę.
Irena zwróciła się do męża. Ola przytuliła do siebie teczkę z wnioskiem o raty i próbowała niezauważenie wstać. Dlatego powiedziała pierwsze, co przyszło jej do głowy. Wstępnie zatwierdzono, a obok podany był termin ważności oferty do poniedziałku.
Pani Walentyna nie wytrzymała i przypomniała, że dane osobowe należały do Ireny, a nie do osoby, która użyła ich bez pozwolenia. Irena przesłała wiadomość do siebie. W nocy Irena przeniosła dokumenty do pokoju i zamknęła drzwi. Do zakończenia operacji brakowało jedynie zdjęcia twarzy wnioskodawcy.
Za nimi mąż cicho rozmawiał z matką, jeszcze nie wiedząc, że nocna próba została już zarejestrowana przez system bezpieczeństwa. Według niego system automatycznie zapisał dane paszportowe i utworzył podpis elektroniczny. Synowa nie zgłasza sprawy na policję, a Ola stopniowo zwraca 30 000. Do oddziału Irena przyszła razem z panią Walentyną.
O 2:07 z telefonu męża otwarto link do sklepu. A o 2:16 trzykrotnie próbowano przejść do weryfikacji twarzy. Ostatni etap nie został zakończony, ponieważ system zażądał żywego wideownioskodawcy. Zmiana dostępu do wspólnego konta i przelew 40 zł.
Wróciwszy do domu, Irena zastała otwarte drzwi wejściowe. Wykorzystywali każdą możliwość tylko do kontynuowania oszustwa. Irena przypomniała, że urządzenie należało do niego. O 2:11 do ankiety bankowej załadowano zdjęcie paszportu Ireny.
Paszport Ireny skopiowano do folderu w noc złożenia pierwszego wniosku. Ponadto na nośniku zachował się szkic wiadomości do Oli. Irena dołączyła ją do pozostałych materiałów. Pralka została do tego czasu już naprawiona.
Stare klucze przestały pasować do żadnych drzwi jej życia.
