Więcej wyjazdów do Legnicy i Opola, czasem kolację służbową w centrum Wrocławia. Z czasem doszły konsultacje dietetyczne, współpraca z dwiema położnymi i dostawy do kilku gabinetów. Lucyna zamieszała cukier i powiedziała: „No widzisz, Sabina, całe życie przy garach, tylko teraz wystawiasz na to faktury. ”
Szukałam paragonu z pralni, bo chciałam odwieźć jego marynarkę do poprawki.
Łóżeczko turystyczne, podgrzewacz do butelek, kocyk, zestaw pieluch tetrowych, fotelik samochodowy. Trzy dni później Lucyna zadzwoniła do mnie około 11:00. „Naprawdę nie masz teraz nic do roboty. ”
Nie wszedł od razu do sypialni.
Tylko żadne nie pasowało do polecenia, żebym nie dzwoniła. Wróciłam do samochodu i zadzwoniłam do Norberta. „Mamy dziecko do ogarnięcia. ”
Poszłam spać do małego pokoju.
Iwona zdjęła rękawiczki jednorazowe, wyrzuciła je do kosza i oparła dłonie o stół. Po południu wróciłam do mieszkania. Zamówiłam filtry do dzbanka. Norbert wrócił przed 20:00 i od razu zajrzał do szafy.
Przesunął wieszaki, po czym odwrócił się do mnie. W końcu wyjął deskę do prasowania z komórki, a po 10 minutach zawołał z korytarza, gdzie trzymamy wodę destylowaną do żelazka. A zaczynał system, w którym odmowa uruchamiała obrażanie, szantaż albo oskarżenie, że jestem egoistką. „Dobrze, że Norbert w końcu znalazł kogoś rozsądnego do jedzenia.
”
Następnego dnia przy kolejnym zamówieniu ona sama wróciła do tematu. „Wczoraj Norbert przyszedł po ciebie do lokalu i czekał, aż skończysz. ” To nie ma nic do rzeczy. Norbert westchnął i podszedł do okna.
Następnego ranka wróciłam do pracy jak zwykle. Po pół roku nie wróciliśmy do leczenia. Wziął talerz i włożył go do zmywarki. Kierowca pomylił dwa adresy, a Iwona musiała pojechać do dentysty.
Wskazałam jej wzrokiem zaplecze, żeby zostawiła nas same. Leżała w szufladzie, kiedy szukałam instrukcji do piekarnika. Tego popołudnia zalogowałam się do wspólnego rachunku, do którego oboje mieliśmy pełny dostęp. Łącznie wyszło ponad 17 000 zł w ciągu kilku miesięcy.
Przelew na dwieście 300 zł do osoby prywatnej to paliwo. Słuchałam do chwili, kiedy nazwał moje pytania księgową histerią. Następnego ranka zadzwoniłam do Elizy Halickiej. „Ma pani prawo zabezpieczyć kopię dokumentów, do których legalnie ma pani dostęp.
”
Nie pojechałam do niej. Lucyna weszła do kuchni, zdjęła płaszcz i od razu zaczęła od pretensji. „Zazdrość nie ma tu nic do rzeczy. ”
Same rzeczy, które wykonałam.
To ona znalazła nazwę firmy na pudełku i przyszła do lokalu. Do wczoraj nie wiedziałam nawet, że miałabym czekać na jakiś rozwód. Właśnie dlatego decyzja dotycząca mojego małżeństwa należy również do mnie. Kiedyś odruchowo włożyłabym go do zmywarki.
Tym razem ominęłam go i poszłam do pracy. Lucyna zadzwoniła do niego. Nie do mnie, gdy potrzebowała zawiezienia na badania. „Wrócisz dziś do domu i spokojnie ustalimy, co dalej.
Kiedy pojedziemy do jego matki, co zrobimy w weekend? ” „Wracamy do domu. ” „Mamo, jedź do domu. ”
Tydzień później wróciłam do mieszkania na krzykach, po dokumenty i kilka rzeczy.
„Tak, mogłaś zostać tutaj do końca sprawy. ”
Wynajem na ołtarzynie, koszty związane z dzieckiem, kredyt, własne rachunki, jedzenie, pranie, terminy, rzeczy, które wcześniej w dużej części organizował ktoś inny, nagle przestały układać się same. Pewnego wieczoru zadzwonił do mnie około 19:00. Później centrum zaprosiło mnie do przygotowania krótkiego materiału o organizacji wsparcia po porodzie.
Powiedziała, że to tylko 20 minut nie trzeba wpisywać. Nie dzwoniłyśmy do siebie, żeby omawiać Norberta. „Nie chcę wracać do tego, co było. ”
Mogłam powiedzieć: „Zostanę albo idę do domu.
” Wybrałam wtedy powrót do domu. Pewnego ranka przyszłam do lokalu wcześniej. Zamiast tego zamknęłam ze zrzyt i odłożyłam go do szuflady.
