Mój świat runął piętnaście dni temu, dokładnie wtedy, gdy Piotr oświadczył mi przy kolacji, że coś jest z nim nie tak. Ten wiecznie optymistyczny, pełen energii mężczyzna nagle mówił o bezsenności, utracie wagi i ciężarze na sercu. Wyglądał jak żywy trup. Przeszukałam internet i z przerażeniem odkryłam, że jego objawy pasują słowo w słowo do ciężkiej depresji.
Umówiłam go do najlepszego psychiatry w Warszawie. Diagnoza była druzgocąca – ciężka depresja, silne skłonności samobójcze. Lekarz ostrzegł mnie, żebym pilnowała męża jak oka w głowie. Wybiegłam z gabinetu, żeby Piotr nie widział moich łez, i rozpłakałam się na pustym korytarzu.
To wtedy zobaczyłam go wychodzącego z gabinetu. Nie był sam. Objął elegancką kobietę o długich ciemnych włosach i powiedział coś, co zmroziło mi krew w żyłach:
„Kochanie, nie martw się. Wszystko już załatwiłem z Kowalskim.
Widziałaś, jak ta idiotka wszystko łyknęła? Jeszcze tylko pół miesiąca. Pamiętaj tylko, żeby mnie odkopać najpóźniej pięć godzin po pogrzebie. Mała butla z tlenem wystarczy mi tylko na tyle.
Z inteligencją Anki z pewnością spłaci moje długi po mojej śmierci, żeby ratować reputację swojej rodziny. Wtedy majątek jej ojca wpadnie w moje ręce. ”
Kobieta oplotła ramionami jego szyję. „Oczywiście, tą idiotką można manipulować jak marionetką.
Jest tak zaślepiona miłością, że uwierzy we wszystko. ”
Stałam za rogiem, słuchając, jak mój mąż i jego kochanka planują upozorować jego samobójstwo, by ukraść majątek mojej rodziny. W ułamku sekundy szok przerodził się w lodowatą furię. Skoro traktujecie mnie jak małpę w cyrku, zagram z wami w tę grę, ale na moich własnych zasadach.
Wróciłam do gabinetu, udając, że właśnie skończyłam rozmowę telefoniczną. Kiedy Piotr wszedł do poczekalni, rzuciłam mu się na szyję z płaczem. „Piotrusiu, tak się martwię, ale przejdziemy przez to. Będę przy tobie.
” Tłumiłam obrzydzenie, które niemal mnie dławiło. Po powrocie do domu podałam mu pierwsze tabletki. Zgodnie z moimi podejrzeniami, w opakowaniu zamiast antydepresantów była zwykła witamina C. Następnego dnia poszłam do przyjaciela rodziny, innego lekarza.
Opowiedziałam mu zmyśloną historię o mężu, który nie chce się leczyć i podmienia leki. Bez problemu zdobyłam prawdziwe, silne antydepresanty i podmieniłam zawartość opakowania. Piotr, przekonany, że łyka witaminy, codziennie sumiennie połykał prawdziwe leki. Po dwóch tygodniach stawał się coraz bardziej apatyczny.
Mówił wolniej, poruszał się jak we śnie. Jego matka, która odwiedzała nas co kilka dni, komentowała z podziwem: „Piotrusiu, jak ty świetnie grasz. Anka na pewno nic nie podejrzewa. Jesteś lepszy niż ci aktorzy z telewizji.
” A ja w duchu się cieszyłam. Nadszedł dzień jego „śmierci”. Z ukrytej kamery w salonie obserwowałam, jak Piotr i moja teściowa przygotowują się do przedstawienia. Piotr wysypał na stół zawartość fiolki – resztki witaminy C – i śmiejąc się, mówił matce, że „ta idiotka” pilnuje go każdego dnia.
Teściowa wyzywała mnie od bezpłodnych kur, a Piotr tłumaczył, że tylko upozorowana śmierć pozwoli mu zacząć nowe życie z Ewą i naszymi pieniędzmi. Chwilę później zadzwonił telefon. „Aniu, stało się coś strasznego. Piotr połknął całą fiolkę tabletek.
Próbował popełnić samobójstwo. Jedziemy właśnie karetką. ”
Na oddziale ratunkowym zobaczyłam ciało Piotra przykryte białym prześcieradłem. Teściowa rzucała się na niego z histerycznym płaczem.
Ja również szybko wycisnęłam z oczu dwie krople łez i zaszlochałam, rzucając się w jej ramiona. „Biedny mój mężu, to moja wina, że cię nie upilnowałam. Taka młoda, a już wdowa. ”
Zaproponowałam kremację jeszcze tego samego dnia.
Teściowa natychmiast się wściekła – w jej rodzinnych stronach trzeba pochować zgodnie z tradycją na wsi. Wiedziałam, że panicznie boi się, że jeśli jej syn zamieni się w popiół, gra naprawdę się skończy. Posłusznie skinęłam głową. „Dobrze, mamo, niech będzie po twojemu.
”
Piotr, w nowym garniturze, został włożony do karawanu. Ja jednak wiedziałam, że nagromadzenie antydepresantów sprawiło, iż zapadł w głęboką śpiączkę farmakologiczną. Stan na granicy życia i śmierci. Na miejscu, w starym wiejskim domu, czekało już całe grono ciotek i wujków.
Gdy tylko zostałam sama przy trumnie, wyjęłam ze stosu drewna ukrytą butlę z tlenem, którą wcześniej tam wypatrzyłam. Podniosłam materac – pod spodem była skrytka i rurka prowadząca wprost do ust Piotra. Wyjęłam butlę i rurkę. Uśmiechając się chłodno, powiedziałam: „Żegnaj, draniu, obyśmy się nie spotkali w następnym życiu.
”
Wkrótce ciężkie dębowe wieko zostało zamknięte i zabite gwoździami. Wydawało mi się, że przez łomot młotka usłyszałam cichy, stłumiony jęk dobiegający z wnętrza. W środku nocy, kiedy czuwałam przy trumnie, usłyszałam stłumione pukanie. Piotr obudził się i zdał sobie sprawę, że nie ma tlenu.
Zauważyłam kilka małych otworów wentylacyjnych wywierconych na wysokości jego głowy. Zaczęłam rytmicznie uderzać w wieko i głośno zawodzić. „Biedny mój mężu, dlaczego byłeś taki okrutny i mnie zostawiłeś? ” Pochyliłam się nad trumną, a moje łzy i smarki kapały prosto w te małe otwory, skutecznie je zatykały.
O świcie mój nieustanny płacz przyciągnął ciotki Piotra. „Biedne dziecko, nie smuć się tak. Nie myślałyśmy, że tak bardzo kochasz Piotra. ” Czekałam na te słowa.
Tylko grając rolę nieutulonej w żalu żony, mogłam uśpić ich czujność. Podczas pogrzebu Ewa pojawiła się w tłumie żałobników. „Szefowo, odejście prezesa było tak nagłe. Przyszłam w imieniu wszystkich pracowników.
” Przez jej zapłakaną twarz widziałam żmijowate serce. Chciała być pierwsza, by odkopać Piotra po pogrzebie. Stojąc przy trumnie, słuchałam, jak odgłosy szamotaniny wewnątrz stają się coraz cichsze, coraz słabsze, aż w końcu całkowicie ustały. Po pogrzebie wróciłam do Warszawy.
Zaledwie weszłam pod prysznic, zadzwonił telefon od teściowej. „Suko, zamordowałaś mojego syna! ” – krzyknęła tak straszliwie, że aż podskoczyłam. W duchu się ucieszyłam.
Stara wiedźma i Ewa w końcu odkopały go i odkryły, że jest naprawdę martwy. Następnego dnia rano obudziło mnie walenie do drzwi. Policja. Teściowa oskarżyła mnie o morderstwo przez otrucie.
„Mój syn brał codziennie witaminę C, ale patolog stwierdził, że przyczyną śmierci było przedawkowanie antydepresantów. To ta kobieta potajemnie zamieniła witaminę C na truciznę. ”
Spokojnie zwróciłam się do policjanta. „Panie władzo, oficjalną przyczyną śmierci jest samobójstwo przez zażycie antydepresantów, prawda?
Mój mąż cierpiał na ciężką depresję. To jest diagnoza specjalisty, doktora Kowalskiego. Jeśli mi państwo nie wierzą, możecie go zapytać. ” Wiedziałam, że doktor Kowalski nie zaryzykuje swojej kariery, przyznając się do przyjęcia łapówki od Piotra.
Policja po chwili zrozumiała, że starszej kobiecie chodzi tylko o pieniądze, i wyszła. Gdy tylko policjanci zniknęli za drzwiami, podeszłam do teściowej i bez słowa wymierzyłam jej kilkanaście siarczystych policzków. Była w kompletnym szoku. „Ty, ty suko, śmiesz mnie bić?
” – wybełkotała. Uderzyłam ją jeszcze kilka razy. Tym razem nie odważyła się nic więcej powiedzieć. Zakryła spuchniętą twarz i uciekła.
Zaledwie zapanował spokój, usłyszałam szaleńcze walenie do drzwi. „Piotr, skurwielu, otwieraj! ” – dobiegł głęboki męski głos. Windykatorzy.
Lider w ciemnych okularach rzucił na stół weksel. „Twój mąż przegrał 10 milionów złotych w naszym kasynie. Skoro go nie ma, wy możecie spłacić jego dług. Jeśli szybko nie zapłacisz, twój tatuś, twoja mamusia i ty sama – lepiej uważajcie.
”
Starałam się zachować zimną krew. „Proszę pana, ja, Anna, zawsze dotrzymuję słowa. Dajcie mi trzy dni. Dług spłacę co do grosza.
” W duchu zacisnęłam usta, przełykając drugą część zdania: pieniądze, których wam nie jestem winna. Nawet jeśli je zdobędziecie, nie będziecie mieli okazji ich wydać. Natychmiast udałam się do mojej prawniczki, mecenas Karoliny. „Sprawa, o której rozmawiałyśmy przez telefon, jest w toku.
Potrzebuję co najmniej trzy dni” – powiedziała. O trzeciej nad ranem dostałam wiadomość: „Załatwione czysto. ” Kamień spadł mi z serca. Gdy windykatorzy zjawili się ponownie po trzech dniach, wyjęłam z torebki akty notarialne.
„Oto akt ustanowienia rozdzielności majątkowej z przejęciem długów przez Piotra. Zgodnie z polskim prawem nie odpowiadam za jego zobowiązania. ” Mężczyzna wpatrywał się w papiery, a jego twarz przybrała purpurowy odcień. „Dobra, cwaniaczko, jeszcze tego pożałujesz.
” – „Pożałuję, pożałuję. Po co te nerwy? Drzwi są tam. ”
W połowie posiłku przyszła Ewa.
Rzuciła na stół plik wezwań do zapłaty. „Piotr ma 300 000 zł długu w chwilówkach. Lepiej to zapłać. ” Wtedy zrozumiałam wszystko.
Ewa i ten mężczyzna w okularach działali razem. Zostali wynajęci przez Piotra i Ewę, żeby zmusić mnie do spłaty prawdziwych i fikcyjnych długów. „Pieniądze pożyczał Piotr” – odpowiedziałam spokojnie. „Od dawna mieliśmy pełną rozdzielność majątkową.
” Ewa podniosła głos. „To niemożliwe. Twój dokument musi być fałszywy. ” Uśmiechnęłam się.
„Kochanie, nie bądź naiwna. Piotr kłamał. Wszyscy dranie zrzucają winę na żony i obiecują złote góry, prawda? Ach, zapomniałam dodać.
Nie jesteś pierwszą, którą zostawił z brzuchem. ”
Dzień przed jego upozorowaną śmiercią, wykorzystując jego stan głębokiej apatii, podsunęłam mu do podpisu akt o pełnej rozdzielności majątkowej, mówiąc, że to zgody na nowe inwestycje. Podpisał nie czytając. Dzięki kontaktom mojego ojca notariusz poświadczył to bez zadawania pytań.
Jego długi stały się wyłącznie jego problemem, a nasz majątek zabezpieczony na moje nazwisko. Ewa całkowicie się załamała. Zaczęła rwać włosy z głowy i krzyczeć: „Dranie! Oszukaliście mnie razem!
” Uśmiechnęłam się niewinnie. „Co za słowa? Z dobrego serca uczę cię, jak rozpoznawać drani, a ty mnie obrażasz. ” Ewa wyszła chwiejnym krokiem, jakby wyssano z niej całą energię.
Ale nie zamierzałam na tym poprzestać. Poprosiłam mecenas Karolinę, by złożyła pozew cywilny przeciwko Ewie. Były tam zrzuty ekranu przelewów bankowych od Piotra, linki do prezentów, wyciągi z kart kredytowych. Od zeszłego lata Piotr zrobił Ewie ponad 80 przelewów na łączną kwotę ponad miliona złotych, a do tego kupił jej torebki, biżuterię i wycieczki za ponad 2 miliony.
Wraz z komornikiem udaliśmy się do mieszkania Ewy. Krzyczała, że się zabije, jeśli ktoś dotknie jej rzeczy. Podeszłam i szepnęłam jej do ucha: „Siostrzyczko, nie denerwuj się tak, bo zrobisz krzywdę dziecku. Wiem, że Piotr tuż przed rzekomą śmiercią przepisał na ciebie swoją firmę.
Jeśli będziesz współpracować i oddasz pieniądze oraz prezenty, udam, że o tym nie wiem i dam ci tę firmę w prezencie. ” Ewa, kuszona wizją posiadania firmy, dała się przekonać. W duchu śmiałam się do rozpuku. Firma Piotra na papierze była w pierwszej setce w kraju, ale w rzeczywistości była finansową ruiną z wielomilionowymi długami.
Wiedziałam, że w ciągu kilku dni zjawią się tam prawdziwi wierzyciele. Po dwóch dniach względnego spokoju zadzwonił asystent mojego ojca. „Pani Anno, kłopoty, ogromne kłopoty. Proszę szybko przyjechać do siedziby holdingu.
” W ogromnym holu zobaczyłam surrealistyczny widok. Stara wiedźma i Ewa, obie ubrane w żałobną czerń, klęczały na środku. Obok nich stało siedem czy osiem wielkich wieńców pogrzebowych z szarfami: „Dla naszego ukochanego Piotra”. W błysku fleszy i kamer dziennikarzy starsza pani wyła: „Ludzie, patrzcie.
Ta suka Anka otruła mojego jedynego syna. Otruła go żywcem. Mój syn nie żyje, a ona nie tylko nie dała mi ani grosza, ale jeszcze mnie pobiła i wyrzuciła z domu. ” Ewa wtórowała jej, ocierając łzy: „Ania to morderczyni.
Holding K to potęga. Oni mają pieniądze i władzę. My zwykli ludzie nie mamy z nimi żadnych szans. ”
Mój ojciec zszedł do holu.
„Policja jednoznacznie stwierdziła, że było to samobójstwo. Na jakiej podstawie oskarżacie moją córkę o morderstwo? Macie jakieś dowody? ” Starsza pani uderzyła się w uda, płacząc jeszcze głośniej.
„Mój syn był zdrowy jak ryba. Nigdy by nie miał depresji i nigdy by się nie zabił. Znalazł sobie bezpłodną kobietę i stracił przez nią życie. ”
Podeszłam do nich i wskazując na Ewę, zapytałam głośno: „Przepraszam.
A kim jest ta pani? ” Zanim Ewa zdążyła odpowiedzieć, wtrąciła się teściowa: „A co cię to obchodzi? To moja przyszła synowa. ” Uśmiechnęłam się słodko.
„Jeśli się nie mylę, to kochanka mojego zmarłego męża, pani Ewa, prawda? ” W tłumie rozległy się szepty i chichoty. „Ale skandal. Kochanka przychodzi robić sceny prawowitej żonie.
”
Ewa z drżącym głosem powiedziała: „Piotr i ja naprawdę się kochaliśmy. Przyszłam tu dziś, żeby walczyć o sprawiedliwość dla niego. Piotr był zawsze pewny siebie i radosny. Na pewno został otruty przez Anię.
” Parsknęłam głośno, żeby wszyscy mnie usłyszeli. „Mówisz, że naprawdę się kochaliście, a dziecko, które nosisz w brzuchu, nawet nie jest Piotra. Masz czelność mówić o prawdziwej miłości? ” Ewa poczerwieniała z wściekłości.
„Ty kłamiesz. Moje dziecko jest Piotra. ”
Wyjęłam z torebki wyniki badań, które wcześniej przygotował dla mnie zaprzyjaźniony lekarz, i rzuciłam je starszej kobiecie w twarz. „Otwórz swoje ślepe oczy i spójrz.
To są wyniki badań płodności Piotra. Koncentracja plemników wynosi równe zero. Był całkowicie bezpłodny. ” Oczy Ewy wypełniły się łzami szoku.
„To nieprawda. To niemożliwe. ” Starsza kobieta zamarła, patrząc to na mnie, to na Ewę. „Ewa, o co chodzi?
Ona kłamie, prawda? Powiedz mi, że kłamie. ” Wzięłam głęboki oddech, udając, że ledwie powstrzymuję łzy. „Piotr i ja przeszliśmy szczegółowe badania.
Wina za to, że nie mogliśmy mieć dzieci, leżała całkowicie po stronie Piotra. Żeby chronić jego męską dumę, zawsze mówiłam wszystkim, że problem leży we mnie. ”
Starsza kobieta stała sparaliżowana przez kilka sekund, a potem jej twarz wykrzywiła się w masce furii. Podniosła się i chwyciła Ewę za włosy.
„Ty bezwstydna suko! A ja myślałam, że nosisz dziecko Piotra, że będę miała wnuka. Z kim ty się puszczałaś? Zabiję cię!
” Patrzyłam, jak psy gryzą się nawzajem. Nagle rozległ się przeraźliwy krzyk. Oszalała teściowa wyciągnęła mały nóż do owoców ukryty w jednym z wieńców i wbiła go prosto w brzuch Ewy. „Zabiję ciebie i tego bękarta!
” W tłumie zapanował chaos. Pogotowie zabrało Ewę, ale niestety zmarła przed dotarciem do szpitala. Trzęsły mi się nogi. Dopiero teraz zdałam sobie sprawę, że starsza kobieta przyszła dziś gotowa na wszystko.
Gdyby nie rzuciła się na Ewę, ten nóż mógł być przeznaczony dla mnie. Ochroniarze zabrali mnie do biura ojca. Starsza kobieta klęczała na zakrwawionej podłodze. Jej twarz była szara jak popiół.
Na oczach policji chwyciła ten sam nóż, którym dźgnęła Ewę, i wbiła go głęboko we własną pierś z dziwnym, makabrycznym uśmiechem. „Synu, jestem do niczego. To moja wina. Zaślepiło mnie pragnienie posiadania wnuka.
Synu, czekaj na mnie na tamtym świecie. Wybacz mi, synu. Odpokutuję to w piekle. ”
Mój ojciec w swoim gabinecie poklepał mnie po ramieniu.
„Ty smarkulo, ale z ciebie bohaterka. Sama przeciwko trójce drani. Ale muszę przyznać, dobra robota. Godna córka swojego ojca.
” Objęłam go za ramię, czując wreszcie ulgę. „Tato, tak się boję. Chciałabym wyjechać na jakiś czas za granicę, żeby przewietrzyć głowę. Opłacisz mi wyjazd?
” Ojciec odchrząknął, udając powagę. „Twoja matka wciąż podróżuje po świecie. Możesz do niej dołączyć. Jedź, ja tu wszystko posprzątam.
”
